Koning van het Noorden

Op de dag dat iedereen werd verzocht om een uurtje het licht uit te doen, reden wij naar het Noorden voor het treffen met de Schaak Combinatie Leeuwarden. Op dezelfde historische datum als de plundering van Parijs door nog weer andere Noorderlingen, bleek het normale speellokaal ook te zijn veroverd door een schaakvijandig volk.  Daardoor moesten we uitwijken naar de overkant, wat in loopafstand van de ruime parkeerplaats geen al te groot obstakel bleek. Eenmaal ter plekke werden we door verschillende bordjes erop gewezen, dat we sterk in de gaten werden gehouden en dat eventuele schade door onze ouders vergoed zou moeten worden. Niet te gek doen, was dus het motto. Gezien de stand in de competitie zouden matchpunten ook niet strikt noodzakelijk zijn voor handhaving, maar uiteraard wel zo prettig. Al was het alleen maar voor het zelfvertrouwen.

Afijn, ruim op tijd zaten we achter ons bord en klokslag 13.00 uur ving de strijd aan. Miklós was naast mij op bord als eerste klaar volgens mij. Hoewel..Brian had inmiddels al een stelling die zo droog was dat zelfs het bekende glas witte wijn er niet aan kon tippen. Uit een soort plichtsbesef probeerde hij het resultaat als teamleider nog wat te rekken, maar gelukkig hoefden we er niet al te lang meer naar te kijken.

Miklós liet zien hoe het wel moet: dwars door het midden en naar voren wel te verstaan. Eenrichtingsverkeer naar de witte stelling tot het onvermijdelijke resultaat op het scorebord verscheen. Een mooi punt van de herintredende meister.

(Slotstelling van Miklos met zwart)

Zelf had ik op bord 5 wat mazzel met de opening. Mijn tegenstander experimenteerde wat met het Scandinavisch om zijn Franse repertoire in te wisselen. Hoewel Kf8 (verwijst naar de titel: “koning van het Noorden”, ik leg het voor de zekerheid maar even uit)  in het Frans soms best een goede zet is, bleek dit niet het geval in het Scandinavisch. Ik kreeg voordeel, had het uiteraard eerder en beter kunnen afmaken, kwam niet meer in gevaar en kon ook een punt  noteren.  Een mislukt experiment, maar natuurlijk altijd nog beter dan Frans moeten spelen.

Boris op 4 kom ook al vrij snel de vis op het droge trekken. In de opening gaf Boris een pion, maar hij (en ik citeer) “probeerde niet eens de pion terug te winnen, maar ging gewoon door met ontwikkelen”.  Achteraf  bleek onze man de nuances zeer goed te hebben begrepen. De gespeelde opening bleek een 0.1 voordeel voor zwart, en daarmee was de discussie direct gesloten. Toen de b-lijn ook open ging ontstonden er allerlei vervelende dreigingen wat uiteindelijk resulteerde in opgave.

Toen Marc vervolgens remise noteerde aan 8 hadden we in ieder geval 1 matchpunt binnen. Er gebeurde volgens mij niet heel veel en de slotstelling was helemaal dichtgepropt met pionnen en torens. Daar kwam geen Viking meer doorheen.

Een blik op de overige borden stemde ons gunstig. Ronald had een geweldig stukoffer, al nam de tegenstander het niet aan. Het resultaat was hierdoor wel een extra pionnetje. We hadden het punt  al genoteerd. Bart was aan het schuiven met een toren en paard tegen toren en loper met beide de nodige pionnen. Dat zou wel eens een latertje kunnen worden dachten we. Jan stond inmiddels een kwal en een pion achter. Dit leek op een nederlaag af te stevenen

Maar enige tijd later bleek de situatie drastisch veranderd. Bart had een snelle remise gepakt, Ronald maakte het zichzelf steeds moeilijker en Jan stond ineens een stuk voor tegen wat pionnen. Helaas maakte Ronald het zichzelf zo moeilijk dat hij alsnog verloor. Buiten werd er driftig gespeculeerd over wat de beste zou zijn in een moeilijke stelling, maar Ronald speelde heel wat anders en daarmee was het direct klaar. Jan bleef zitten met loper, paard en pion tegen loper en twee pionnen. Volgens sommigen gewonnen, volgens sommigen remise. We konden er lang genoeg over discussiëren want Jan ging er nog eens even goed voor zitten. Uiteindelijk werd het remise. Eindstand: 5-3 voor de onzen. Een prima resultaat. Zelfs toen ik zonder overleg besloot nog iets langer van het Friese landschap te genieten op de terugweg, bleek de stemming opperbest bij ZSG dit weekend.