ZSG1: Griezelen in Groningen

-door Brian Nijdam

Op Halloween speelde ZSG 1 tegen Groninger Combinatie 4. Vorig seizoen nog degradatiekandidaat, dit seizoen versterkt en goed begonnen met 2 overwinningen. We vertrokken ruim op tijd vanuit Zwolle.  Maar goed ook, want door problemen met het vinden van een parkeerplaats kwam de helft van het vlaggenschip slechts nipt op tijd aan, terwijl de rest al een half uur in het welbekende denksportcentrum aanwezig was.

Ik was als eerste klaar. Na (voor de verandering) een raar gambiet van mijn kant kreeg ik een prettige stelling, maar ik miste mijn kans om naar een beter eindspel af te wikkelen. Daarna was remise de logische uitkomst.

Na het analyseren met mijn tegenstander kwam ik terug in de speelzaal met welgemeende intenties om notities te maken voor het verslag, maar intussen was de helft al klaar. Invaller Jan Webbink had verloren, en Bart stond prettig uit de opening maar kwam niet verder dan remise. Ik heb er verder niet veel van meegekregen.

Noah kreeg geweldige voorbereiding op het bord, zijn tegenstander moest meerdere ‘only moves’ vinden om te overleven. Petje af, want het lukte de beste man om deze achter het bord te vinden en het prepgeweld van Noah te overleven. Ook hier remise als eindresultaat.

René trok de stand weer gelijk. Na een interessant (en van beide kanten zeker niet vlekkeloos) eindspel, werd er in het voordeel van René afgeruild en kon de rode loper worden uitgerold voor zijn a-pion.

(Slotstelling)

Jan Teuben leek onderweg naar een harde 0. Hij moest materiaal offeren om het centrum bij elkaar te houden, maar het leek weinig te helpen. In het eindspel werd hij toch aardig actief met torens op de tweede rij. Er was maar 1 foutje nodig om er toch nog remise uit te slepen:

Met 42.Pg4 kan wit een matnet voorbereiden en cruciaal; h2 dekken. Wit koos hier echter voor 42.Pe4. Zelfde idee, maar dekt h2 niet. Na 42…Txg2+ 43.Kf1 Tc2 moet wit torens ruilen, omdat …Th2 voor zwart anders direct remise forceert. Met de gevaarlijke witte toren van het bord wist Jan moeiteloos remise te keepen.

Met de stand op 3-3 verloor Miklós helaas. Hij stond goed, maar de stelling was zeer ingewikkeld. Tactisch werd de verdediger van zijn loper uitgeschakeld, en daarmee ook de partij beslist.

Guido moest nu winnen. Er stond een eindspel met zware stukken op het bord. Als iemand beter stond dan was het zijn tegenstander. Maar in een open stelling met dames en torens kan natuurlijk alles nog gebeuren. De hele partij is niet meer bekend “Ik kom niet meer uit mijn tijdnood krabbels”, maar de enige belangrijke krabbel was de 1 die we naast Guido’s naam konden noteren op het scoreformulier. Na alle chaos in wederzijdse tijdnood (en heel veel schaakjes) ging de zwartspeler uiteindelijk de fout in en won Guido zijn dame.

Eindstand: 4-4, en daar komen we heel goed mee weg. Dat zal nog lang blijven spoken bij de Groningers.