Sneu seizoeneinde voor ZSG 2 ondanks winst
door Harry ten Klooster
De aanloop naar de laatste competitiewedstrijd van ZSG 2 verliep roerig. De twee voorgaande wedstrijden had Albert als teamleider de honneurs waargenomen, waarvoor mijn dank! Tijdens deze laatste ronde (de inhaalronde van 10 januari) was ik weer redelijk ter been gekomen en dus beschikbaar voor een plekje in het tweede. Niet zoals Albert in zijn vorige verslag vermeldde had ik een verbrijzelde enkel (gelukkig niet!), maar begin januari had ik een onfortuinlijke drievoudige enkelbreuk opgelopen. Voor de deskundigen: een trimalleolaire fractuur. Maar na een operatieve ingreep plus acht weken op krukken plus nog maar een paar weken zonder gips, en weer leren lopen(!), was ik weer beschikbaar. En deze ronde moest er gewonnen worden, en het liefst met een zo groot mogelijk verschil. Vervelend: nog geen 48 uur voor de wedstrijd kwam de afmelding van Sander. Henk was stand-in voor Martin en ik was zeer verguld met het aanbod van Ineke die het achttal completeerde. Dus ik (ook het team) was blij met een achttal naar Onna af te reizen om daar tegen het tweede van Tjonger Aa Linde aan te treden. Onna stelt qua omvang maar weinig voor maar het gehucht beschikt wel over een heus dorpshuis waar drie wedstrijden zouden plaatsvinden.
Het welkomstwoord werd door Bas van der Zwaag ingeleid en door de beheerder overgenomen. Het kwam erop neer dat wij ons allen van de goede kant moesten laten zien vóór en áchter de bar. De pin was niet beschikbaar, wel voldoende drank.
De wedstrijd. Eenmaal achter de borden plaatsgenomen gingen we van start. Na een rustig eerste uur werden de zetjes gedaan, maar Henk tikte al vlotjes mij op de schouder en zei “ Ik heb een gelijke stelling, mag ik remise aanbieden?” “Dat was wel lichtelijk vroeg”, antwoordde ik, en hij realiseerde zich dat ook. Dus speelde Henk nog even door. Niet al te lang daarna kwam ik tot de eerste beslissing: remise aan 7 na een gelijke stelling, die misschien eerder iets beter was voor zwart dan voor wit. Maar ik was tevreden met het resultaat na zo lang uit het schaakritme te zijn geweest. Henk volgde niet veel later met de dus onvermijdelijke remise. Dat Ineke het schaken niet verleerd is (of haar tegenstander juist wél) bleek uit een soepele overwinning op bord 2.
(Ineke met zwart na bxc6?)
Een prachtig resultaat waardoor zij een nuttige & prettige bijdrage had geleverd èn ze kon op tijd huiswaarts keren om haar eenjarige spruit te verwelkomen. Dat Albert na een Pirc opening met een fraai uitgespeeld eindspel ook winst kon laten bijtekenen, leverde blije gezichten op. Alberts opponent had zich een heus meubelstuk (loper) laten opschepen. Die blije gezichten veranderden na een bezoek aan bord 8. Walter had moeten investeren en de donkere wolken pakten zich hier samen. Maar onze klasse heeft veel erg vreemd verlopen wedstrijden opgeleverd: iedereen kan van iedereen winnen, zo lijkt het. Zo ook hier. Hoe Walter het voor mekaar kreeg, niemand en ook hijzelf weet het niet: in een mat-in-één stelling gaf zijn tegenstander gedesillusioneerd op. Dat was 1-4. Albert en ik speculeerden voorzichtig op drie remises voor Noah, Jan en Jasper .… Toen ik in de analyseruimte Noah tegen het lijf liep, zei hij: “dit wordt een nul of een één partij, pfff”. Na een interessante semi slav opening aasden Noah als tegenstander Rick Kompaan op promotie. Wie zou eerst aan de overkant komen? Het kwam voor beiden niet zo ver. Rick had iets nauwkeuriger gekeken en dwong met een mooie slotzet de winst af. Noah gaf hoofdschuddend op. “Wel een mooie pot, weer geen winst.” Inmiddels kon Jan met zijn opgelopen materiaalachterstand geen winstweg forceren. Zijn pogingen strandden elke keer. Zo jammer, want hier had ergens wel wat meer in gezeten. Toen was het 3-4. Dat Jasper uiteindelijk met een plusremise afsloot was min of meer voor de statistieken. Jasper had na zorgvuldig manoeuvreren wel heel netjes een pionnetje gewonnen, maar de witten konden de stelling dicht houden. Resultaat: winst van de wedstrijd met een minimaal verschil in een poule waar iedereen van iedereen kon winnen. Zo jammer dat wij met vijf matchpunten welgeteld 1 bordpunt in onze laatste wedstrijd tekort kwamen voor lijfsbehoud. Ik moet wel mijn spelers complimenteren met mooie, strijdvaardige partijen tegen gemiddeld sterkere tegenstanders. Zo troffen wij (met een teamgemiddelde van rond de 1800) dit seizoen met regelmaat +2K tegenover ons, en dat in de vijfde klasse. Volgend jaar een trapje lager en hopelijk met mix enthousiaste jeugdspelers en senioren. Dan snel terug naar die vijfde klasse waar we weer mooie wedstrijden hopen te spelen!
